Neorenesansowa willa w stylu niderlandzkim, na jednej z najpiękniejszych i najbardziej reprezentacyjnych ulic uzdrowiskowego Inowrocławia.
Dom, w którym w 1927 roku gościł Stanisław Przybyszewski, dziś czeka na nowy rozdział swojej historii.
Willa przy Solankowej 30 powstała w 1894 roku jako jedna z reprezentacyjnych rezydencji przy ulicy Solankowej — trakcie prowadzącym z centrum miasta do inowrocławskiego uzdrowiska. Do dziś zachowała swój charakter: ceglaną elewację, narożną wieżę z kopułą, kamieniarskie detale z motywami lwich głów i muszli oraz reprezentacyjną klatkę schodową.
Budynek wymaga rewitalizacji, ale jego układ — dwie klatki schodowe, wysokie kondygnacje i murowane sklepienia nad piwnicą — daje ogromne możliwości aranżacyjne, od rezydencji rodzinnej po funkcję hotelową czy komercyjną.
Aktualne ujęcia z drona — bryła budynku, otoczenie działki i sąsiedztwo ulicy Solankowej wiosną 2026 roku.
Trzy nagrania wideo prezentujące bryłę budynku, ogród i najbliższe otoczenie.
Dla oficyny w głębi posesji powstał projekt budowlany rozbudowy — utrzymany w duchu architektury głównego budynku, łączący cegłę klinkierową z nowoczesną, ciemną obudową i przeszkleniami. Program inwestycji obejmuje 22 mieszkania o łącznej powierzchni użytkowej ok. 1 400 m² — dwupoziomowe apartamenty z antresolami na piętrach — oraz garaż podziemny na 35 aut.
Projekt architektoniczny przechodzi na kupującego wraz z nieruchomością — bez dodatkowych kosztów. Projekt zakłada funkcję usługowo-hotelową z pełną możliwością adaptacji do zabudowy mieszkalnej (kondygnacje projektowane są jako samodzielne lokale z balkonami i tarasami) lub innej działalności komercyjnej. Zabytkowa willa i nowy projektowany budynek połączone będą podziemnym łącznikiem, tworząc jeden spójny kompleks. Co więcej — miejscowy plan zagospodarowania dopuszcza zabudowę o większej liczbie kondygnacji niż obecny projekt, pozostawiając dodatkową rezerwę potencjału inwestycyjnego.
Kontynuacja projektowanej funkcji — kameralny obiekt w sercu dzielnicy uzdrowiskowej, o kilka minut spacerem od tężni i Parku Solankowego.
Projekt przewiduje 22 samodzielne, dwupoziomowe apartamenty z antresolami o łącznej powierzchni ok. 1 400 m² — gotowy układ pod wynajem lub sprzedaż.
Naturalny wybór w sąsiedztwie sanatoriów — medycyna estetyczna, rehabilitacja czy wellness wpisują się w uzdrowiskowy charakter adresu.
Cicha, zielona okolica, uzdrowiskowy mikroklimat i podziemny garaż tworzą warunki, których nie da się odtworzyć w nowej lokalizacji.
Pałacowy charakter zabytkowej willi jako wizytówka firmy, kancelarii lub instytucji — z nowoczesnym zapleczem w nowym budynku.
Willa jako prywatna rezydencja, a nowy budynek jako część inwestycyjna generująca przychód z najmu.
Solankowa to jedna z najpiękniejszych ulic Inowrocławia — powstała w latach 80. XIX wieku jako trakt łączący centrum miasta z rozwijającym się uzdrowiskiem.
Willę wzniósł Wawrzyniec Szuda — polski przedsiębiorca budowlany i partner największych inwestorów ówczesnego Inowrocławia — według projektu zamówionego w renomowanej pracowni architektonicznej P. Wagnera z Gdańska.
W architekturze końca XIX wieku styl ten stosowano niemal wyłącznie w gmachach publicznych. Użycie go w domu mieszkalnym nadało willi niemal pałacowy charakter — to rzadkość nie tylko w skali miasta, ale całego regionu. Wyróżnia ją ośmioboczna wieża z fantazyjnym hełmem z latarenką, czerwona cegła licowa z detalem z jasnego kamienia i wolutowe szczyty.
Po I wojnie światowej willa przeszła w ręce Adama Bramskiego, a następnie Wiktorii Jankowskiej, żony znanego inowrocławskiego drogisty. To Jankowscy wznieśli na sąsiedniej działce willę „Wiktoria".
Wiosną 1927 roku zamieszkał tu Stanisław Przybyszewski — urodzony w pobliskim Łojewie pisarz i legenda Młodej Polski — wraz z żoną Jadwigą. Pobyt upamiętnia tablica na elewacji, a dom do dziś funkcjonuje w pamięci inowrocławian pod jego imieniem.
Na parterze willi Jadwiga Kieflerowa prowadziła pensjonat, reklamowany jako obiekt „I klasy" z wyborną kuchnią. W kamienicy mieszkali też cenieni lekarze. Tradycja gościnności tego adresu trwa więc od niemal stu lat.
Willa figuruje w gminnej ewidencji zabytków i uchodzi za jeden z najcenniejszych przykładów prywatnej architektury neorenesansu niderlandzkiego w regionie — czekający na nowy rozdział swojej historii.
Ulica Solankowa na pocztówce z 1898 roku, u szczytu świetności inowrocławskiej dzielnicy uzdrowiskowej.
Pocztówka, wydawnictwo Paul Bass, Inowrocław, 1898
Cena obejmuje nieruchomość wraz z projektem budowlanym rozbudowy oficyny — do potwierdzenia i negocjacji z agencją prowadzącą.
| Adres | ul. Solankowa 30, 88-100 Inowrocław |
| Powierzchnia budynku | ok. 1100 m² |
| Powierzchnia działki | 2002 m² |
| Liczba pomieszczeń | 25 |
| Kondygnacje | piwnica, parter, piętro, poddasze |
| Rok budowy | 1894 |
| Styl architektoniczny | Neorenesans niderlandzki |
| Ochrona konserwatorska | Gminna ewidencja zabytków |
| Ogrzewanie | Miejskie |
| Stan | Do remontu |
Jedno z najstarszych polskich uzdrowisk — miasto tężni, parku solankowego i mikroklimatu, który od ponad stu lat przyciąga kuracjuszy z całej Polski.
Inowrocław, zwany „miastem na soli”, to nizinne uzdrowisko wykorzystujące lecznicze solanki i borowinę. Sercem kurortu jest liczący niemal 85 hektarów Park Solankowy z potężnymi tężniami — spacer wśród nich wspomaga leczenie schorzeń górnych dróg oddechowych, układu krążenia i skóry. To także miasto z dogodnym dojazdem do Bydgoszczy, Torunia i Poznania.
Ul. Solankowa 30, 88-100 Inowrocław — w sercu zabytkowej, uzdrowiskowej dzielnicy miasta.